[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 11 ]
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قالُوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ ( 11 )
ترجمه
و هنگامى كه به آنان گفته شود ، در زمين فساد نكنيد مىگويند ، ما فقط اصلاح كنندهايم . ( 11 )
تفسير :
اين آيه عطف بر « يكذبون » است و مىتواند عطف بر يقول آمنا باشد ، چون اگر گفته شود : و من الناس من اذا قيل لهم لا تفسدوا سخن درست خواهد بود .
« فساد » به معنى خارج شدن چيزى از حال اعتدال و سودمندى است . و نقيض « فساد » ، « صلاح » است و فساد منافقان در گرايش آنها به كفّار و فاش ساختن اسرار مسلمانان نزد آنها و تحريك كردن آنان بر عليه مسلمانان بود .
إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ
؛ معنايش اين است كه منافقان طبق ادّعاى خودشان تنها مصلحانند بى آن كه اصلاح آنان به فساد آميخته باشد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 12 ]
أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَ لكِنْ لا يَشْعُرُونَ ( 12 )
ترجمه
آگاه باشيد ، اينها همان مفسدانند ولى نمىفهمند . ( 12 )
تفسير :
« الا » مركب است از « همزه استفهام و حرف نفى [ « لا » ] و براى توجّه دادن به اين است كه تحقق مطلب پس از آن قطعى است ، زيرا هر گاه همزهء استفهام بر نفى داخل شود ، مفيد تحقيق است ، مانند آيهء أ ليس ذلك بقادر [ مضمون آيه اين است كه قطعا و تحقيقا خدا قادر به زنده كردن انسان مىباشد ] خداى سبحان ادّعاى منافقان را كه مىگفتند ما از مصلحان هستيم به بليغترين وجه ، يعنى با تأكيد جمله با دو كلمهء « ألا » و « إنّ » و نيز با معرفه آوردن خبر (
الْمُفْسِدُونَ
) و واسطه شدن ضمير فصل بين اسم و خبر و نيز با جملهء
لا يَشْعُرُونَ
( آنان نمىفهمند ) رد مىكند .