بگيريد ، زيرا اين كار به احتياط نزديكتر است .
وَ لا يُضَارَّ كاتِبٌ وَ لا شَهِيدٌ
؛ كلمهء « يضار » ممكن است در اصل « يضارر » و معلوم باشد و ممكن است « يضارر » و مجهول باشد . و در اين كه منظور از اين جمله چيست ، چند قول گفته شده است :
1 - مقصود اين است كه نويسنده و گواه باشد آنچه را از آنها خواسته شد انجام دهند و از تحريف و زياد و كم كردن مطالب خوددارى كنند .
2 - منظور اين است كه نبايد به نويسنده و گواه زيانى برسد ، تا اين كه مجبور شوند در كارشان شتاب و تعجيل نمايند .
3 - منظور اين است نبايد نويسنده را در وقتى كه معذور است و فرصت ندارد وادار به نوشتن كرد ، و نيز شاهد را در وقتى كه فرصت ندارد نبايد به اثبات شهادت يا اقامه آن فراخوانند .
وَ إِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ
؛ يعنى اگر به نويسنده و گواه ضرر زديد ضرر در نوشتن و گواهى براى شما فسق يعنى ، نافرمانى خداوند است و گفته شده : منظور اين است كه اگر آنچه را كه از آن نهى شدهايد ، انجام داديد ، اين سرپيچى از فرمان خداى سبحان است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 283 ]
وَ إِنْ كُنْتُمْ عَلى سَفَرٍ وَ لَمْ تَجِدُوا كاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمانَتَهُ وَ لْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَ لا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ( 283 )
ترجمه
و اگر در سفر بوديد و نويسندهاى نيافتيد ، گروى بگيريد كه در اختيار شما باشد و اگر به يكديگر اطمينان ( كامل ) داشته باشيد ( گروگان لازم نيست ) و بايد كسى كه امين شهر شده ، امانت ( و بدهى خود را به موقع ) بپردازد و از خدايى كه پروردگار اوست بپرهيزد ، و شهادت را كتمان