وَ مَغْفِرَةٌ
؛ در معنى اين كلمه چند احتمال است :
1 - عفو و چشم پوشى از مسائل ، هر گاه از او عملى سر زند كه بر سؤال شونده گران باشد .
2 - نيل به مغفرت و آمرزش خداوند به واسطهء اجابت نيكو .
3 - گذشت از ناحيهء سائل باشد ، زيرا سؤال شونده هر گاه با كلام نيك و شايسته به او پاسخ رد بدهد [ يعنى مؤدّبانه عذر بياورد ] سائل عذرش را مىپذيرد و او را مىبخشد .
خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً
؛ بهتر از صدقهاى است كه دنبالش آزار و اذيت باشد .
وَ اللَّهُ غَنِيٌّ
؛ و خدا بىنياز است از صدقات انفاق كنندهاى كه منّت گذارده و اذيّت مىكند .
حَلِيمٌ
؛ او بردبار است و در كيفر دادن به كسى كه در صدقهاش منت مىگذارد و آزار مىدهد ، شتاب نمىكند . در اين جمله نوعى تهديد وجود دارد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 264 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ( 264 )
ترجمه
اى كسانى كه ايمان آوردهايد بخششهاى خود را با منت و آزار باطل نسازيد ، همانند كسى كه مال خود را از روى ريا و براى خوشايند مردم انفاق مىكند و ايمان به خدا و روز رستاخيز نمىآورد ، مثل او مانند قطعه سنگى است كه بر آن ( قشر نازكى از ) خاك باشد ( و بذرهايى در آن افشانده شود ) و باران درشت به آن برسد و آن را صاف ( و خالى از خاك و