و مىتوان گفت مقصود از مما ترك ءال موسى و ءال هارون ، ما ترك موسى و هارون است ، و « ءال » براى عظمت شأن آن دو ذكر شده است ( و عرب اين عادت را دارد كه گاهى « آل » مىگويد و مقصودش خود شخص است ) .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 249 ]
فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلاَّ قَلِيلاً مِنْهُمْ فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ( 249 )
ترجمه
و هنگامى كه طالوت ( به فرماندهى لشكر بنى اسرائيل منصوب شد ) و سپاهيان را با خود بيرون مىبرد ، به آنها گفت خداوند شما را به وسيلهء يك نهر آب آزمايش مىكند ، آنها ( كه به هنگام تشنگى ) از آن بنوشند از من نيستند . و آنها كه جز يك پيمانه با دست خود بيشتر از آن نخورند از من هستند ، همگى جز عدهء كمى از آن آب نوشيدند ! سپس هنگامى كه او و افرادى كه با او ايمان آورده بودند ( و از بوتهء آزمايش سالم به در آمدند ) از آن نهر گذشتند ( از كمى نفرات خود ناراحت شدند و عدهاى ) گفتند امروز ما توانايى مقابله با جالوت و سپاهيان او را نداريم ، امّا آنها كه مىدانستند خدا را ملاقات خواهند كرد ( و به روز رستاخيز ايمان داشتند ) گفتند چه بسيار گروههاى كوچكى كه به فرمان خدا بر گروههاى عظيمى پيروز شدند ، و خداوند با صابران است . ( 249 )
تفسير :
گفته مىشود : فصل عن موضع كذا ، هر گاه شخص از مكانى جدا شده و