سيصد و سيزده نفر و به عدد لشكريان اسلام در جنگ بدر بودند .
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ
؛ تهديدى است براى كسانى كه از جنگ شانه خالى كردند ، زيرا اينان در اثر اين گناه به خود ستم كردند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 247 ]
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ قالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ ( 247 )
ترجمه
و پيامبرشان به آنها گفت : خداوند « طالوت » را براى زمامدارى شما مبعوث ( و انتخاب ) كرده است ، گفتند : چگونه او بر ما حكومت داشته باشد با اين كه ما از او شايستهتريم ؛ و او ثروت زيادى ندارد ، گفت : خدا او را بر شما برگزيده و علم و ( قدرت ) جسم او را وسعت بخشيده ، خداوند ملكش را به هر كس بخواهد مىبخشد و احسان خداوند وسيع ، و آگاه ( از لياقت افراد براى منصبها ) است . ( 247 )
تفسير :
« طالوت » مانند « جالوت » و « داود » نامى عجمى و غير منصرف است چون دو تا از اسباب منع صرف در آن وجود دارد ؛ يكى عجمى بودن ، و ديگرى علم بودن .
أَنَّى يَكُونُ
؛ چگونه ؟ و از كجا ؟ و منظورشان از اين پرسش انكار و ردّ پادشاهى « طالوت » بود . و معناى آيه اين است كه چگونه و از كجا او را پادشاهى بر ما رواست در صورتى كه كسانى لا يقتر از او براى سلطنت وجود دارند ، زيرا او مال و ثروت فراوانى ندارد . و پادشاه بايد ثروتى بيش از ديگران داشته باشد تا به وسيلهء آن خود را