تو . و از اضافه « الد » به « خصام » معناى « فى » استفاده مىشود ، مانند گفتهء عرب كه مىگويد :
« ثبت الغدر » [ كه به معناى « ثابت فى العذر » است ، هر گاه شخص در نبرد يا سخنش پايدار باشد . ] « و اذا تولّى » در معناى آن سه قول است .
1 - وقتى عهدهدار حكومت شد و به مقامى رسيد همچون حاكمان جور در زمين فساد مىكند و ظلم و ستم او موجب نابودى كشت و زراعت و دامدارى مىشود [ ضحاك ] .
2 - هر گاه جور و ستمش آشكار شد خداوند به خاطر پليدى ظلم ، باران رحمتش را قطع مىكند ، در نتيجه « حرث » و « نسل » از بين مىرود . « 1 » 3 - هر گاه پس از سخن نرم تو ، از تو روى بگرداند .
وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ
؛ خداوند تبهكارى را دوست ندارد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 206 ]
وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ ( 206 )
ترجمه
و هنگامى كه به او گفته مىشود از خدا بترس ، غرور بزرگى او را به گناه وامىدارد ، آتش دوزخ براى او كافى است ، و چه بد جايگاهى است . ( 206 )
تفسير :
أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ
؛ غرور و خود بزرگ بينى كه دارند آنها را به گناهى كه از آن
هامش
( 1 ) - زهرى مىگويد : منظور از « حرث » زنان و از « نسل » فرزندان مىباشد ، چه در جاى ديگر مىفرمايد :نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ .از امام صادق ( ع ) نقل شده كه فرمود : مقصود از « حرث » در اين جا « دين » است و منظور از « نسل » مردمند . - م .