[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 204 تا 205 ]
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يُشْهِدُ اللَّهَ عَلى ما فِي قَلْبِهِ وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ ( 204 ) وَ إِذا تَوَلَّى سَعى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ ( 205 )
ترجمه
بعضى از مردم كسانى هستند كه گفتار آنان دربارهء زندگى دنيا ، تو را به شگفت آورد و خدا را بر آنچه در دل گواه مىگيرند ، ( در حالى كه ) او سختترين دشمنان است . ( 204 )
( نشانه آن اين است كه ) هنگامى كه روى بر مىگردانند ( و از نزد تو خارج مىشوند ) كوشش در راه فساد در زمين مىكنند و زراعتها و چهارپايان را نابود مىسازند ( با اين كه مىدانند ) خدا فساد را دوست نمىدارد . ( 205 )
تفسير :
خداى سبحان پس از آن كه حالات و اوصاف مؤمنان [ و كافران ] را بيان كرد ، به ذكر احوال منافقان و صفات آنان پرداخته و مىفرمايد :
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ
؛ سخن برخى از منافقان تو را ( اى پيامبر ما ) به شگفت وامىدارد يعنى گفتارشان را نيكو و با عظمت جلوه مىدهند تا در دل تو جا گيرد .
فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
؛ جار و مجرور متعلّق به « قول » است يعنى ، آنچه آنها دربارهء معنى و مفهوم دنيا مىگويند و موجب تعجّب و شگفتى تو مىشود ، براى اين است كه از منافع مادى دنيا بهرهمند شوند .
وَ يُشْهِدُ اللَّهَ عَلى ما فِي قَلْبِهِ
؛ آنان خدا را گواه مىگيرند بر اين كه دوستدار تو هستند .
وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ
؛ در حالى كه آنها سختترين مردمند در نزاع و مخاصمه با