حَكِيمٌ
؛ عذاب نمىكند مگر به حق و از روى حكمت .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 210 ]
هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِكَةُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ( 210 )
ترجمه
آيا ( پيروان شيطان كه با اين همه ادلهء روشن ايمان نمىآورند ) انتظار دارند كه خدا با ملائكه در پردههاى ابر بر آنها فرود آيد ؟ ! و حكم خدا ( و قهرا و به كيفر كافران ) روزى فرا رسد و همه كارها به سوى خدا باز گردد . ( 210 )
تفسير :
منظور از آمدن خداوند آنان را
( يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ )
آمدن فرمان و عذاب اوست ، مانند اين دو آيه :
أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ
؛ « يا فرمان پروردگارت بيايد » ( نحل / 33 ) ، و
فَجاءَها بَأْسُنا
؛ « پس عذاب ما براى هلاك آنها فرود آمد » ( اعراف / 3 ) .
و مىتوان گفت « ماتى به » ( آنچه بر آنان فرود مىآيد ) حذف شده و تقدير آيه اين است : ان ياتيهم اللَّه بباسه زيرا جملهء
فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ
( بدانيد كه خدا نيرومند و مغلوب كننده است ) در آيهء قبل ، دلالت بر اين حذف دارد .
فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ
؛ « ظلل » جمع « ظله » است و به چيزى « ظلة » گويند ، كه سايه افكن باشد .
« وَ الْمَلائِكَةُ »
به رفع [ عطف بر « اللَّه » است ] و به جر نيز قرائت شده است بنا بر اين كه عطف بر « ظلل » يا « غمام » باشد .
« وَ قُضِيَ الْأَمْرُ »
: و كار هلاك كردن آنان يكسره و تمام شده است . « ترجع » به صيغهء مؤنّث و « يرجع » به صيغه مذكّر هر دو قرائت شده است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 211 ]
سَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ كَمْ آتَيْناهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ وَ مَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ ( 211 )