وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ
؛ « ما » مصدرى يا كافة است يعنى خدا را به نيكى ياد كنيد چنان كه او شما را به نيكى هدايت كرد ، يا معنايش اين است كه خدا را به ياد آوريد ، همانگونه كه او به شما آموخت كه چگونه به ياد او باشيد .
وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ
؛ اگر چه شما پيش از هدايت شدن نادان بوده و نمىدانستيد چگونه خدا را به ياد بياوريد و او را پرستش كنيد .
از جابر [ بن عبد اللَّه ] روايت شده كه چون پيامبر ( ص ) نماز صبح را در هواى تاريك روشن ، در « مزدلفه » به جا آورد ، بر شتر خويش سوار شد و به قصد « مشعر الحرام » حركت كرد و در آنجا به دعا و تكبير و تهليل مشغول بود تا هوا كاملا روشن شد .
« مشعر » به معناى محل نشانه است و چون اين مكان نشانهء حج و محلّى براى انجام مناسك است آن را « مشعر » ناميدهاند . و به خاطر حرمت و قداستى كه دارد به « الحرام » توصيف شده است .
« مشعر الحرام » را « مزدلفه » نيز گويند . چون آدم و حوا در اين محل اجتماع كردند و گفته شده چون در مشعر الحرام نماز مغرب و عشا با هم خوانده مىشده ، آن را « مزدلفه » ناميدهاند . « ازدلف منها » يعنى به آن نزديك شد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 199 تا 202 ]
ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 199 ) فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ ( 200 ) وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ ( 201 ) أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ ( 202 )