مفسّران گفتهاند : مقصود اين است كه در موقع احرام لجاجت و فحاشى نكنيد .
وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ . . .
؛ آنچه را از نيكى و خير انجام دهيد خدا مىداند ، غرض از اين جمله تشويق و تحريك مسلمانان به انجام كارهاى نيك است .
وَ تَزَوَّدُوا
؛ توشه برگيريد [ تا در سفر حج ] از ديگران غذا مطالبه نكنيد و از آزردن مردم و سربار آنان شدن بپرهيزيد .
فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى
؛ همانا پرهيزكارى بهترين توشه است .
وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ
؛ اى صاحبان خرد از عذاب من بترسيد ، زيرا عقل شما اقتضا مىكند كه از عذاب الهى پرهيز نماييد و هر عاقلى كه از آن نترسد گويى از « عقل » بىبهره است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 198 ]
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ ( 198 )
ترجمه
گناهى بر شما نيست كه از پروردگار خويش فزونى خواهيد ( و از منافع اقتصادى در ايام حجّ برخوردار شويد ) و چون از عرفات سرازير شديد ، پس خدا را در مشعر الحرام ياد كنيد ، او را ياد كنيد همانطور كه شما را هدايت كرد اگر چه پيش از آن از گمراهان بوديد . ( 198 )
تفسير :
مردم جاهليّت در ايّام حج تجارت و معامله [ و باركشى ] را حرام دانسته و كسانى را كه به اين امور مبادرت مىكردند « داجّ » ( يعنى باربر و خدمتكار ) مىناميدند . و با نزول اين آيه ممنوعيت اين عمل از آنان برداشته شد .