نازل شده است ، بنى قريظه با « اوس » و بنى النضير با « خزرج » هم پيمان و متّحد شده بودند و در جنگهايى كه ميان آن دو قبيله رخ مىداد ، هر يك از اينها به نفع هم پيمان خود وارد جنگ مىشد و هنگامى كه يك گروه بر گروه ديگر غالب مىشد خانههايشان را ويران كرده و آنها را بيرون مىراندند ، و هر گاه فردى از دو گروه اسير مىشد با دادن فديه او را آزاد مىكردند [ پس آنان دستور فديه را عملى كردند و دستور بيرون نكردن از خانه را نافرمانى نمودند و در حقيقت برخى را مؤمن و بعضى را كافر شدند ] .
فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
؛ پس نيست كيفر كسى كه چنين كارى را انجام مىدهد مگر خوارى و ذلّت در زندگانى دنيا .
دربارهء خوارى و ذلّتى كه خداوند آنان را مبتلا كرد دو قول وجود دارد :
1 - منظور از خوارى در دنيا اين است كه پيامبر اسلام بنى النضير را از خانههايشان بيرون كرد و يهود بنى قريظه را كشت و بچّههايشان را اسير كرد .
2 - منظور گرفتن جزيه و ماليات از آنهاست تا زمانى كه بر طبق مقرّرات « ذمّه » عمل نمايند ، همراه با تحقير و خوارى .
وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُرَدُّونَ إِلى أَشَدِّ الْعَذابِ
؛ و در روز جزا گرفتار عذاب بزرگى خواهند شد . [ يعنى تنها خوارى و ذلت دنيوى براى آنان كافى نيست و جبران گناه آنان را نخواهد كرد ] و آن عذابى است كه خداوند براى دشمنانش آماده نموده است .
« يردون » با « تا » ( تردون ) و « تعملون » با ياء ( يعملون ) نيز قرائت شده است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 86 ]
أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ ( 86 )
ترجمه
اينها همان كسانند كه آخرت را به زندگى دنيا فروختهاند ، لذا در مجازات آنها تخفيف داده نمىشود و كسى آنها را يارى نخواهد كرد . ( 86 )
تفسير :
آنان كسانى هستند كه به زندگانى دنيا در برابر نعمتهاى آخرت خشنودند ، به