1 . گروهى كه مىپندارند أو خداست . خداوند متعال بسى برتر از آن است كه آنان مىگويند ، آنان بر اين باورند كه خداوند متعال در هيئت حضرت مسيح ( ع ) تجسم وتجسد پيدا كرده وبه زمين فرود آمده تا مردم را از گناهانشان برهاند وقرآن كريم به اين گروه در آن آياتي أشارت مىكند كه مىفرمايد :
« لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ، وَقالَ الْمَسِيحُ يا بَنِي إِسْرائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْواهُ النَّارُ وَما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ
/ به راستى كساني كه گفتند : « خداوند همان مسيح فرزند مريم است » كافر شدند . حال آنكه [ خود ] مسيح گفته بود : اى بني إسرائيل ، خدا را كه پروردگار من وپروردگار شماست ، بپرستيد . بي گمان كسى كه به خداوند شرك آورد ، خداوند بهشت را بر أو حرام مىگرداند وجايگاهش آتش [ دوزخ ] است وستمكاران ياورانى ندارند » [ مائده ، 72 ] . باز مىفرمايد :
« مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَأُمُّهُ صِدِّيقَةٌ كانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ
/ مسيح فرزند مريم جز رسولي [ بيش ] نيست . به راستى رسولانى پيش از أو در ميان بودهاند ومادرش بسيار راست كردار بود . هر دو خوراك مىخوردند » [ مائده ، 75 ] . همچنين مىفرمايد :
« لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ، قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ أَنْ يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً
/ بي گمان آنان كه گفتند : « خدا همان مسيح پسر مريم است » كافر شدند . بگو : اگر [ خداوند ] بخواهد مسيح پسر مريم ومادرش وهر آن كس را كه در زمين است همگى نابود خواهد كرد ، چه كسى در برابر خداوند [ اختيار كمترين ] كارى را دارد ؟ » . [ مائده ، 17 ] ، در جايى ديگر مىفرمايد :
« لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ وَلَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ ، وَمَنْ يَسْتَنْكِفْ عَنْ عِبادَتِهِ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعاً
/ مسيح ابا ندارد كه بنده [ اى از بندگان ] خدا باشد وفرشتگان مقرب [ نيز إبايى ندارند ] .
وهر كس كه از بندگىاش ابا داشته باشد وكبر ورزد ، آنان را ، همگى ، به سوى خود بر خواهد انگيخت » [ نساء ، 172 ] . بدينسان ، قرآن كريم ميان ذات ، طبيعت ، خواست وقدرت الهى وذات عيسى ( ع ) ومادر أو وهر ذات ديگرى تفاوت مىگذارد ، آن هم بدون هيچ گونه شائبه وقاطع وبرنده ! چرا كه ذات الهى ، يگانه وخواستش مطلق وقدرتش منحصر به فرد است وهرگز كسى نمىتواند از اراده وقدرت الهى جلوگيرى كند ، حتى اگر بخواهد مسيح ومادرش وهر آن كس را كه در زمين هست ، جملگى بكشد ، خداوند متعال مالك وآفريدگار همه چيز است ، ومسلم است كه ميان آفريدگار وآفريده تفاوت وجود دارد وهر چيزى مخلوق است :
« وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَما بَيْنَهُما يَخْلُقُ ما يَشاءُ ، وَاللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
/ وفرمانروايى