بخش چهارم ادّعاى ربوبيت وتصليب مسيح ( ع )
بدون شك بنيادىترين اختلاف مسلمانان با مسيحيان دربارهء حضرت مسيح ( ع ) بر محور ادّعاى خدا بودن وبه صليب كشيده شدن وى مىچرخد .
1 . ادّعاى ربوبيت مسيح ( ع )
قرآن كريم بارها متعرّض اين حقيقت مىشود كه مسيح ( ع ) بندهء خداست ومىفرمايد كه وى بنده وفرستادهء خداوند متعال بوده وهمين بنده بودن أو در فخر ومباهات كفايت مىكند ، چنانكه آنان را نيز كه به أو نسبت خدايى مىدهند ، كافر مىداند ، از آن گذشته بارها بر اين حقيقت تأكيد گذارده كه عيسى بن مريم بشر ورسول خدا ومؤيّد كتاب الهى ووحى آسمانى است ، همچنين بيان مىدارد كه وى به باور يكتا پرستى فرا مىخوانده وانسانها را به پرستش خداوند يگانه ويكتا وبي نياز دعوت مىكرده است ، خداوندى كه نه زاده شده ونه كسى از أو مىزايد وخداوندى كه هرگز أو را همتا وانبازى نيست . سيد قطب بر اين باور است « 1 » كه شاگردان وپيروان حضرت مسيح ، پس از أو مدت زماني به توحيد ويكتا پرستى عقيدة داشتند ، يكى از أناجيل بسيارى كه نوشته شده ، إنجيل « برنابا » است كه حضرت عيسى را به عنوان
هامش
( 1 ) . في ظلال القرآن ، 2 / 864 - 865 .