تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى تاريخى قصص قرآن ( فارسى ) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
مىگويد : آن را كه در خمره گذاشته بودم ، آوردم وسرش را كه گشودم ، ناگهان ديدم كه آن خمره پر از نان وگوشت است . چون به آن باز نگريستم ، مبهوت ماندم ودانستم كه بركتي از جانب خداوند است ، خداوند را سپاس گزاردم وبر پيامبرش درود فرستادم وآن را در حضور رسول خدا ( ص ) نهادم ، وقتي آن را ديد خداوند را سپاس گزارد وفرمود : « دختر جان آن را از كجا آورده‌اى » . گفتم پدر جان
« هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ
/ آن از نزد خداوند است وخداوند به هر كس كه بخواهد روزى بي شمار مىدهد » . باز خداوند را سپاس گزارد وفرمود : « دختر جان ، خداوند را سپاس كه تو را به سرور زنان بني إسرائيل همانند گردانيده است ، چرا كه هر گاه خداوند به أو رزقي مىداد ودر آن باره از أو مىپرسيدند ، مىگفت :
« هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ، إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ »
. آنگاه رسول خدا ( ص ) كسى را به دنبال علي ( ع ) فرستاد ، آنگاه آن حضرت از آن خوردند وعلى وفاطمه وحسن وحسين وتمامى همسران پيامبر أكرم ( ص ) وأهل بيت أو خوردند تا اينكه همگى سير شدند . آنگاه حضرت فاطمه ، سلام اللّه عليها ، گفت خمره همچنان پر ماند وباقي ماندهء آن براي تمامى همسايگان كفايت كرد وخداوند متعال در آن بركت وخير بسيار نهاد . « 1 » بدينسان مريم عذراء در أوج پاكى وپرستش ودورى از پليدى ورذايل أمور پرورش يافت ، چنانكه خداوند متعال مىفرمايد :
« وَإِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفاكِ عَلى نِساءِ الْعالَمِينَ * يا مَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَاسْجُدِي وَارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ
/ وآنگاه كه فرشتگان گفتند : اى مريم ، خداوند تو را برگزيده وتو را پاك داشته وبر زنان جهانيان برگزيده است . اى مريم ، براي پروردگارت فرمانبردار باش وسجده كن وبا ركوع كنندگان ركوع كن » [ آل عمران ، 42 - 43 ] . فخر رازي مىگويد « 2 » : بدانكه نخستين موضوع ياد شده در اين آية « اصطفاء / گزينش » ، دوّمين موضوع « تطهير / پاك داشتن » وسوّمى برگزيدن بر زنان جهانيان ( نساء العالمين ) است ونمىتوان اصطفاى نخست را عين اصطفاى دوّم دانست ، چرا كه تصريح به تكرار امرى روا نيست پس ناگزير بايد اصطفاى نخست را منصرف به أمور نيكوى اتّفاق افتاده برايش در آغاز عمر واصطفاى دوم را متوجه به رخدادهاى سال‌هاى پايانى دانست . مواردى از اصطفاى نوع نخست عبارتند از آنكه خداوند متعال آزادى أو از هر شرطي را كه ( مورد نذر مادرش بود ) با وجود دختر بودنش پذيرفت كه هيچ يك از ديگر زنان چنين
هامش
( 1 ) . تفسير ابن كثير ، 1 / 539 - 540 ؛ تفسير روح المعاني ، 3 / 141 . ( 2 ) . تفسير كبير ، 8 / 43 .