پنجم : آنكه ( 1 ) از قول أو : ( فالانقراض هو الحق ) نيز ظاهر است كه هر مذهبي كه مختار ومرضى جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) باشد - ولو التزماً - عين حق وصواب است ، پس امرى كه صراحتاً ارشاد فرموده باشند بالأولى محض حق وصواب وبرى از تشكيك وارتياب باشد .
ششم : آنكه از قول أو : ( وهو لا يقتضي أن يكون الأفضلية في العلم ) ايضاً ظاهر است كه أو افضليت عمر را بر جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در علم ثابت نمىداند ، ونه آن را مقتضاى مذهب مىبيند ، پس بحمد الله زعم افضليت عمر در اين باب جزاف صريح واعتساف قبيح باشد .
هفتم : آنكه از قول أو : ( وقد ثبت أنه دار الحكمة ) ظاهر است كه حديث : « أنا دار الحكمة وعلي بابها » صحيح وثابت است ، فليمت المنكرون غيظاً .
هشتم : آنكه از قول أو : « فالحكمة حكمه » ظاهر است كه هر حكمي كه ‹ 1801 › از جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) صادر شود عين حكمت وصواب ، ومخالفت آن عكس رأى اولوالالباب ومعاندت سنت وكتاب است ; پس حكم عمر به عتق اُمّهات أولاد خلاف حق وباطل محض باشد .
وموافقت جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در أول حال - كه عبيده نقل كرده [ بر فرض صحت نقل ] - محمول بر تقيه خواهد بود تا منافاة عصمت لازم نيايد .
هامش
1 . كلمه : ( آنكه ) در حاشية [ الف ] به عنوان تصحيح آمده است .