ونيز از آن نهايت سماجت ‹ 1719 › وفظاعت تقديم آراء وأوهام وظنون بر سنت ثابته كه در اين مقام وديگر ابتداعات وهفوات عمر دست به آن مىزنند ظاهر است .
ومزيد شناعت تعصبات حضرات كه به جواب طعن قرطاس بر زبان آوردهاند نيز از آن در كمال ظهور است .
ودر “ دراسات “ بعد اين هر دو فصل ، فصول ديگر نيز در شرح كلام “ مواهب “ وارد كرده كه همه آن براي ردّ تأويل عليل ابن الهمام نهايت كافى وبسند است ، بلكه أكثر كتاب “ دراسات “ در ردّ اين تأويل وتأويلات ديگر أئمة سنيه براي مطاعن خلفا موجب شفاء عليل ورواء غليل است .
نهم : آنكه مذهب حضرت امام جعفر صادق ( عليه السلام ) خلاف ادعاى نسخ است ، چنانچه از عبارت علاءالدوله كه سابقاً گذشته ظاهر است ; پس اگر نسخ حظّى از صحت وواقعيت مىداشت اين ينبوع علوم ربانية به خلاف آن فتوا نمىدادند ، وناسخ ورافع اين حكم محكم اگر از جناب ختمى مآب صادر مىگشت بر آن حضرت مخفى وپوشيده نمىماند ، وأهل البيت أدرى بما فيه .
وفخر رازي در “ تفسير كبير “ در تفسير آية ( الطَّلاقُ مَرَّتانِ ) ( 1 ) بعد تقرير حجت قائلين به اينكه تطليق شرعي واجب است كه متفرق واقع شود گفته :
هامش
1 . البقرة ( 2 ) : 229 .