عمر بن الخطاب آن را بر اين مسأله اقامه كرده ; پس اين خيال خام وجنون صرف است چه اين تأويل ، مبطل ومكذّبِ ابطال وتكذيب اين روايت است ; [ چون ] كه هرگاه حمل آن بر اين معناى صحيح نزد مخاطب ممكن است ، باز چرا نفس سوزى در ابطال وتكذيب آن به اين طمطراق تمام واهتمام بدآغاز وبدانجام بكار برده ؟ !
وعجب كه در بين تكذيب ، تكذيبِ تكذيب آغازيده ، از تناقض وتهافت نيانديشيده !
چهل وپنجم : آنكه صحت اين تأويل موقوف بر آن است كه امكان استفاده صد دليل مختلف بر اين مسأله از قواعد شرعيه ممكن باشد ، حال آنكه بطلان آن پر ظاهر است وأصلا بنابر هيچ مذهبي از مذاهب مختلفه در اين مسأله - چه جا بالخصوص يكى از اين دو مذهب كه مخاطب ذكر نموده - صد دليل از كتاب وسنت اقامه نتوان كرد .
آرى ! اگر مراد از صد دليل صد هفوه باطله است كه مثل خرافات مجانين وهفوات لعّابين صد تا حرفهاى لا طائل كه آن را عمر دليل گمان كرده ، وأصلا با قواعد شرعيه وبراهين فقهية مناسبت نداشت بر زبان آورده ، اين تأويل وجهي از جواز خواهد داشت ، وليكن بنابر اين أصلا اين تأويل نفعي به أو نخواهد رسانيد ، بلكه فضيحت ورسوايى خلافت مآب [ را ] به غايت قصوى واضح خواهد گردانيد .
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 551
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٥٥١