پس بدون التزام آنكه از عمر صد حكم مختلف در حدّ خمر واقع شده ، اين تأويل فايده نخواهد داشت ; صدور صد حكم مختلف از عمر در حدّ خمر دليل تامّ بر كمال اختلال حواس خلافت مآب وعدم مبالات أو به شريعت حضرت خير الأنام - عليه وآله آلاف التحية والسلام - است .
وچنانچه صدور صد حكم مختلف در جدّ موجب توجه طعن به وجوه عديده است ، همچنان صدور صد حكم مختلف در حدّ خمر كما لا يخفى على من لم يخامر عقله الاختلاط ، وجانب التعسّف والاختباط .
اما آنچه گفته : واگر لفظ جدّ به ( جيم ) باشد ، كذب ‹ 975 › محض است ; زيرا كه در زمان أبو بكر صديق صحابه را در ميراث جدّ اختلاف واقع شد . . . إلى آخر .
پس ادعاى اين معنا كه روايت حكم عمر در جدّ به صد قضية كذب محض است ، دروغ بحت وبهت صرف ومخدوش است به چند وجه :
أول : آنكه روايت حكم عمر در جدّ به صد قضية [ را ] جمعى كثير وجمّى غفير از ثقات مشاهير وأئمة نحارير وشيوخ معتبرين وأساطين معتمدين ومحدّثين محققين ومنقدين مدققين كه محامد ومناقب وفضائل ومحاسن ومفاخر ومآثر ايشان شهره آفاق ومسلّم فيما بينهم على الاطلاق است در كتب
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 480
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٤٨٠