پس چنين روايت را كذب ودروغ محض پنداشتن ، وبه محض روايت شيعه در كتب خود ، منسوب ساختن ، واختراع ايشان بلكه اختراع إبليس انگاشتن ، وادعاى شاگردى ناقلين اين روايت [ را ] براي شيطان نمودن ، وايشان را آخذين افترائات إبليس قرار دادن ; اين همه أئمة وأساطين خود را به اين أوصاف جميله موصوف ، وبه اين محاسن عاليه معروف كردن است !
ودر حقيقت فاضل ناصب به تصنيف اين كتاب نه تنها بر شيعه ردّ كرده ، بلكه أئمة اسلام وهداة أنام وعلماى محققين ورواة معتمدين ومحدّثين ثقات وعلماى عالي درجات حضرات سنّيه را كاذبين ومفترين واخوان شياطين وضالّين ومضلّين ومعاندين وبي دين قرار داده ، هتك ناموس علماى اخبار وفضلاى كبار كرده ، مصداق قول صاحب " نواقض " حسن شروانى كه : ( الجاهل إذا ( 1 ) تصدّى للتصنيف ، فضح نفسه ومذهبه ) ( 2 ) [ را ] ظاهر كرده .
وچون دانستى كه جمعى از اين حضرات از مشايخ اجازه شاه ولى الله والد ماجد مخاطب اند كه بر اخذ علوم ايشان ابتهاج وافتخار دارد ، وايشان - حسب مزعوم مخاطب - تلامذه شيطان اند كه از منبع فيض أو كذب ودروغ برمىدارند ، پس والد ماجد أو نيز از تلامذه شيطان ولو بالوسائط باشد ، بلكه خود جنابش را نيز شرف تلمّذ شيطان حاصل باشد كه خود أو نيز در
هامش
1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( إذا ) تكرار شده است .
2 . النواقض :