ظاهر است كه : جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) عمر را ارشاد به تعجيل تقسيم فضله [ اى ] كه از تقسيم فاضل شده بود نمود ، وعمر حسب ارشاد آن حضرت به عمل آورد ، وبر قول كساني كه گفته بودند كه : آنرا ترك كند براي نائبه ، عمل نكرد ; وجناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) حكم خود را به تغيّر وجه مبارك حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) به سبب [ مانع شدن ] . . . ( 1 ) شب در تقسيم مال بحرين مستند فرمود ( 2 ) .
وفرض كرديم كه عمر غنى بود وفقير نبود ، باز هم اقتراض از بيت المال سمتى از جواز نداشت ; چه باوصف عدم احتياج به اقتراض وحصول غنا ، مال مسلمين را گرفتن وحبس آن نمودن وبر ايشان صرف نكردن ، أقبح است از اخذ آن در صورت احتياج وفقر !
هامش
1 . در [ الف ] به اندازه يك كلمه سفيد است .
2 . از ( چنانچه از روايت بزار كه . . . ) تا اينجا در حاشية [ الف ] به عنوان تصحيح آمده است .