ديگران ذكر كردهاند ( 1 ) ، پس ثابت شد كه مخاطب به ادعاى اين معنا كه سكوت از جواب استدلال باطل هم به كلام الهى هم عين أدب است ، ومقابل آن چون وچرا نمودن وفنون دانشمندى خرج كردن مناسب حال أعاظم أهل ايمان نيست ، عمر را از أهل أدب وأعاظم أهل ايمان بر آورده ، به زمره تاركين أدب كلام الهى ومخالفين شأن أعاظم أهل ايمان انداخته ، وهمچنين ابن عباس را !
هفتم : آنكه اين تأويل عليل كه مخاطب نبيل از مزيد وقاحت وجسارت بلاخوف ومؤاخذه وتفضيح أهل علم وأرباب ايقان وتحقيق وارد ساخته ، قطع نظر از آنكه نفعي به أو نمىرساند - به سبب ثبوت خطاى عمر به روايات عديده - در حقيقت مصائب عظيمه ورزاياى جسيمه وبلاياى فخيمه بر سر أو بر پا ساخته ; چه از اين تأويل به كمال صراحت واضح است كه جميع اسلاف واخلاف سنيه وكل مشايخ وأساطين دين ايشان كه جابجا در ردّ استدلالات أهل حق به آيات كريمه بر مطالب عديده - مثل امامت جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) ، ومسح رِجلين ، واثبات توريث أنبيا ( عليهم السلام ) - چون وچرا آغاز نهادهاند وفنون دانشمندى وتوجيه خرج كردهاند ، سراسر مخالفت أدب كلام الهى آغاز نهاده ، وموافقت ومناسبت أعاظم أهل ايمان [ را ] از دست
هامش
1 . در طعن چهارم عمر از منهاج السنة 6 / 84 گذشت ، ومراجعه شود به قرة العينين : 67 .