ايشان به مصالح ، ومعونه در امر دين ودنيا به قول وفعل ، وتنبيه غافلان ، وتبصير جاهلان ، وعطاى محتاجان ، وستر عورات ، ودفع مضارّ ، وجلب منافع ايشان نمودن ، وحرمت مال وعرض ونفس ايشان نگاه داشتن ، وبه چشم حقارت در مسلمانان ننگريستن ، ودست وزبان از ايذاى ايشان باز داشتن ، وامر معروف ونهى منكر نمودن . ( 1 ) انتهى .
از اين عبارت ظاهر است كه تنبيه غافلان ، وتبصير جاهلان ، ودفع مضارّ ، وجلب منافع ، وامر به معروف ، ونهى عن المنكر از جمله نصيحت مسلمانان است ; وچون عمر سكوت بر احتجاج باطل كرد ، تنبيه وتبصير ودفع مضرّت وجلب منفعت وامر به معروف ونهى عن المنكر را ترك كرد ، به وجوه عديده نصيحت مسلمين را از دست داد وارتكاب غشّ وخيانت نمود .
چهارم : آنكه تسليم كرديم كه سكوت عمر از جواب زن ‹ 725 › بنابر أدب است با كتاب الله ، ومقابل آن چون وچرا نمودن وفنون دانشمندى خرج كردن ، مناسب حال أعاظم أهل ايمان نيست ، ليكن ديگر كلمات عمر را كه بعدِ سماع ردّ آن زن گفته كه آن كلمات حق سمات دلالت واضحه دارد بر صدور خطا از أو ورجوع از منع مغالات ، چه جواب توان داد ؟ !
هامش
1 . [ الف ] وصل در وجوب مناصحت وى صلى الله عليه [ وآله ] وسلم 349 / 536 جلد أول . [ مدارج النبوة 1 / 359 ] .