يا قلب ماهيت مخاطب از امكان گرديد ، ونوبت حصول خصائص ذات واجب - نعوذ بالله من ذلك - رسيد ؟ !
دوم : آنكه اگر سكوت ابن خطاب از جانب زن مستدلّه به كتاب بنابر عجز از جواب با صواب نيست ، لازم آيد داهيه دهيا ومصيبت عظمى كه أفحش است به مراتب كثيره از ثبوت عجز وخطا ; چه اگر عمر عاجز از جواب زن نبوده ، پس دانسته باشد كه استدلال اين زن باطل وفاسد است ، وبا وصف علم به بطلان واختلال استدلال آن زن معترضه بر آن مخدوم فحول رجال ، مهره سكوت بر لب زدن ، ومعجر اعتراض بر دوش كشيدن ، وكتمان حق واخفاى صدق پسنديدن ، وبه مفاد ضغث على إباله ( 1 ) مرتكب تحسين وآفرين بر باطلِ لائق تهجين گرديدن - خصوصاً با وصف تصدى مقام امامت ، وتقمّص به قميص خلافت ، وتوسّد به وساده رياست ، وارتقاى منصب جلالت - خيلى شنيع وقبيح ومذموم وملوم است .
وآخر آن همه تقريرات ملفقه وتمويهات مزوّقه وتشنيعات ملمّعه واستهزائات مسجّعه وتهويلات هوش ربا وسخريه خوش ادا كه اسلاف واخلاف سنيه درباره تقيه وارد مىساختند ، چرا فراموش كردند وپسِ پشت انداختند كه آنجا به وجهي از وجوه سكوت را بر باطل جايز نمىدارند با وصف آنكه بناى تقيه بر خوف وخشيت ورهبت است ، واينجا به محض ياوگى وهرزه چانگى تجويز سكوت بر باطل مىنمايند !
هامش
1 . أي بلية على أخرى كانت قبلها . انظر : تاج العروس 14 / 6 . . وغيره .