هشتم : آنكه قول أو : ( فإن كان محطّ العدالة . . إلى آخره ) . بعين ما تقدم دلالت دارد بر آنكه : فعل جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) مصون است از خطا وحجت ودليل ثبوت حكم است نزد خدا ورسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ، فمن نسب إليه الخطأ ، فعليه لعائن الله تترى .
نهم : آنكه قول أو : ( وهو لم يفارقه إلاّ نادراً وبعد المفارقة . . إلى آخره ) . دلالت دارد بر آنكه : جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در حالت عدم مفارقت سرور كائنات - عليه وآله آلاف التحيات - مطلع بر احكام آن حضرت مىشد ، واگر احياناً به ندور وشذوذ مفارقت از آن حضرت مىكرد ، باز هم آن حضرت را بعد مفارقت بر احكام سرور أنام - صلى الله عليه وآله الكرام - اطلاع وعثور تامّ حاصل مىشد ; پس علم هيچ حكمي از احكام نبويه بر آن حضرت مخفى ومحتجب نبوده ، ومخالفت احكام جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) بر آن حضرت سمتى از جواز ندارد ; پس در عصمت آن حضرت وبطلان وكذب ودروغِ نسبت خطا به آن حضرت - كه مخاطب به سبب مزيد انهماك در عداوت وبغض آن حضرت اهتمام در اثبات آن دارد ودر نظر عوام كالانعام خود را به لباس هواخواهان وخيرانديشان متلبس ساخته ، در پرده اثبات فضيلت ، عيب ونقص [ و ] خطا بر آن حضرت ثابت مىگرداند - ريبى وشكى باقي نماند .
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 267
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٢٦٧