خوف خدا بهتر براي من ، آگاه باشيد به درستى كه بيرون آمد از من - يعنى مقعد من - گوزى با آواز ، وحالا من اعاده وضو مىكنم وباز مىآيم . انتهى .
اما آنچه گفته : از حضرت أمير [ ( عليه السلام ) ] نيز مثل اين قصه به صدور آمده : أخرج ابن جرير . . إلى آخره .
پس مخدوش است به چند وجه :
أول : آنكه پر ظاهر است كه ابن جرير وابن عبدالبرّ هر دو از مخالفين معاندين اند ، پس به مقابله أهل حق تمسك به روايت ايشان ، وآن هم در اثبات خطا بر جناب سرور أوصياء - عليه وآله الأئمة النجباء آلاف التحية والثناء - داد دانشمندى وانصاف ، واظهار كمال تبحر ومراعاة قانون مناظره است !
دوم : آنكه تمسك به روايت ابن جرير وابن عبدالبرّ نمودن در حقيقت كذب ودروغ وخرافه وانهماك خود در عذر ونكث عهد ونقض واخفار ذمّه ثابت ساختن است ; چه مخاطب عهد موثق كرده است كه در اين كتاب در هيچ چيزى به جز روايات شيعه تمسك نخواهد كرد ، در باب امامت گفته :
واما أقوال عترت ، پس آنچه از طريق أهل سنت مروى است ، خارج از حدّ حصر واحصاست ، در همان كتاب - يعنى “ إزالة الخفا “ - بايد ديد ، وچون در اين رساله التزام افتاده كه غير از روايات شيعه ، متمسكٌ به در هيچ امر نباشد ، آنچه از أقوال عترت در اين باب در كتب معتبره ومرويات صحيحه ايشان
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 248
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٢٤٨