دوش حضرت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب ( عليه السلام ) و يك دست بر دوش فضل بن عباس نهاده از حجره بيرون شد ، و ابوبكر را از آنجا دور كرد ( 1 ) .
و نيز اشتداد مرض آن حضرت در روز پنج شنبه بود ، چنانچه در “ صحيح بخارى “ در آخر كتاب مغازى ، در باب مرض النبيّ ( صلى الله عليه وآله ) مذكور است :
قال ابن عباس : يوم الخميس ، و ما يوم الخميس ؟ اشتدّ برسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم وجعه . . إلى آخر الحديث ( 2 ) .
پس خليفه ساختن ابوبكر براى امامت صلات از روز چهارشنبه نباشد ; زيرا كه علت بيرون نيامدن آن حضرت براى امامت صلات ، اشتداد وجع بود ، و آن به روز پنج شنبه حاصل شده .
و موافق مثل مشهور : دروغگو را حافظه نباشد ، مخاطب خود بعد از اين در تضاعيف كلام ، تكذيب قول خود نموده ، چنانچه در جواب طعن سوم گفته :
در آخر روز چهارشنبه و اول شب پنج شنبه ، مرض آن حضرت اشتداد پذيرفت ، و به اين سبب تهلكه رو داد ، و وقت عشاء از شب پنج شنبه ابوبكر را جناب پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم خليفه نماز فرمود ( 3 ) .
و در جواب طعن چهارم گفته :
هامش
1 . مراجعه شود به : ارشاد القلوب 338 - 340 ، بحار الأنوار 28 / 108 - 110 .
2 . [ ب ] صحيح البخارى : 6 / 9 . [ صحيح البخارى : 5 / 137 ( طبع دارالفكر بيروت ) ، و مراجعه شود به 4 / 31 و مصادر بسيارى كه در مطاعن عمر خواهد آمد ] .
3 . تحفه اثنا عشريه : 265 .