اما آنچه گفته : بر تقدير ثانى هيچ نقصانى پيدا نمىكند . . . الى آخر .
پس مجاب است به اينكه : دانستى كه فرض تقدير ثانى ، در اقوال و افعال برگزيدگان درگاه ربانى ، دليل جهل و نادانى ، بلكه برهان ناصبيت و بى ايمانى اين مرد عثمانى و مروانى است .
اما آنچه گفته : قاعده اطفال است . . . الى قوله : احكام بشريت و خواص صبا و طفوليت . . . الى آخر .
پس مرود است به چند وجه :
اول : آنكه اطفال اهل بيت رسالت ( عليهم السلام ) و خاندان نبوت را با اطفال ساير ناس قياس كردن ، دليل جهل و وسواس اين نسناس حق ناشناس است ; زيرا كه معروف و مشهور گشته كه جناب امير ( عليه السلام ) فرموده :
« نحن أهل بيت لا نقاس بالناس ، ما عادانا بيت إلا خرب ، و ما نبح علينا كلب إلاّ جرب » ( 1 ) .
حاصل معناى اين حديث شريف آن است كه : ما اهل بيت رسالت ( عليهم السلام ) با
هامش
1 . قسمت « لا نقاس بالناس » در مصادر زير آمده : الخصائص ابن بطريق : 225 ، شواهد التنزيل 2 / 272 ، ملحقات احقاق الحق 20 / 27 ، مناقب ابن شهرآشوب 2 / 266 ، غاية المرام 3 / 297 ، و 4 / 107 ، بحار الأنوار 25 / 384 و 26 / 153 و 38 / 8 و . . .
و بخش دوم حديث با كمى اختلاف در : رياض السالكين ( شرح سيد على خان بر صحيفه ) 1 / 38 ، بحار الأنوار 107 / 31 ، الكنى والالقاب 1 / 410 آمده است .