وفيه : إن أفضلية أبي بكر كانت مقرّرة في نفوس الصحابة حيث قدّموه للصلاة . ( 1 ) انتهى .
و اين عبارت صريح است در آنكه تقديم ابى بكر در اين صلات ، صحابه با رأى خود كردند ، نه به امر جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) .
اما آنچه گفته : و نيز چون در سال نهم حج فرض شد ، و رفتن آن جناب به سبب بعضى امور موقوف گشت ، ابوبكر صديق را امير حج ساخته ، با جمعى كثير از اصحاب به مكه فرستاد ، تا به اقامه مراسم حج پردازد .
پس ذكر نمودن قصه حج در اين مقام عبث محض است ; زيرا كه قصه حج را خود علماى شيعه ذكر كردهاند - چنانچه از كلام قاضى القضات معلوم شد - و ليكن چون به روايات سنيه - كما سيجىء - رجوع ابوبكر از بين طريق
هامش
1 . شرح الكرمانى على البخاري 5 / 67 .