نمودند ، و خورشيد نصرت و ظفر از افق عنايت ملك دادگر طالع گشته ، سوره والعاديات در آن واقعه نازل شده ، و حضرت رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) اصحاب را به فتح بشارت داد .
و چون اميرالمؤمنين على [ ( عليه السلام ) ] ، مهام اعداى دين را بر طبق دل خواه ساخت ، اَعلام مراجعه برافراخت ، و به حوالى مدينه طيبه نزديك رسيد ، سَرور پيغامبران ، ياران را به استقبال شاه مردان مأمور گردانيد ، و خود پيش ايشان روان شد ، و در آن وقت چشم اميرالمؤمنين حيدر [ ( عليه السلام ) ] بر حضرت پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم افتاد ، از اسب پياده گشت ، آن حضرت فرمود :
« يا على [ ع ] سوار شو كه خدا و رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم از تو راضى اند » . و اميرالمؤمنين على [ ( عليه السلام ) ] از غايت خوش دلى گريان شده ، رسول صلى الله عليه [ وآله ] و سلم فرمود كه :
« يا علي ! لولا أني أشفق ( 1 ) أن يقول فيك طوائف من أُمتي ما قالت النصارى في عيسى بن مريم ( عليه السلام ) ، لقلت فيك اليوم مقالا لا تمرّ بملأ من الناس إلاّ أخذوا التراب من تحت قدميك » .
بيت :
چنين گفت آن روزخيرالاَنام [ ص ] * كه انديشه دارم ز بعضى مهام
و گرنه حديثى ز قدر على [ ع ] * همى گفتم از غايت يك دلى
كه بر هركه كردى ز امت گذر * نهادى به جاى قدمهاش سر
هامش
1 . در مصدر : ( أتق ) .