و در شب يك شنبه جمعى از اعيان انصار تا روز در عتبه سپهرمرتبه حضرت پاس داشتند ، روز ديگر چون نماز صبح به جماعت بگزارد ، بلال ( رضي الله عنه ) را فرمود تا در شهر ندا كرد كه : حكم نبوت پناه بر آن نمط جارى شده كه فوج دوستان از عقب دشمنان روانه شوند ، و بايد كه هر متنفس كه در معركه اُحد حاضر نبوده با ما بيرون نيايد .
جابر به مبالغه تمام درخواست نمود كه : من به جهت خاطر پدر و محافظت عيال او از آن دولت محروم ماندم و امروز مىخواهم كه در خدمت باشم . و به واسطه عنايتى كه پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم با جابر داشت او تنها مرخص گشت ; و همان روز ابن ام مكتوم را به خلافت مدينه مقرر ساخت ، و عَلَم به على بن ابى طالب ( عليه السلام ) ، - و به قولى به ابوبكر صديق سپرد - و با وجود ضعف و جراحات كه داشتند ، متوجه گشتند ; و در حمراء اسد كه از آنجا تا مدينه هشت ميل - كمّاً - بيش ( 1 ) راه است ، به عسكر همايون بردند ( 2 ) ، و شب دوشنبه در آن منزل پانصد آتش برافروختند تا صيت ابهت ايشان به اطراف و جوانب برسد ، و كريمه : ( الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلّهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ ) ( 3 ) ، از شرح حال و كشف مآل ( 4 ) ايشان خبر داده . و غرض حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم از
هامش
1 . در مصدر : ( كم و بيش ) .
2 . در مصدر : ( معسكر همايون بزدند ) .
3 . آل عمران ( 3 ) : 172 .
4 . در مصدر : ( بال ) .