هر كسى تدبير كارى مىكند * ما رها كرديم با نعم الوكيل
چنانچه كريمه : ( الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النّاسُ إِنَّ النّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَقالُوا حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ . . ) ( 1 ) تا آخر [ دو ] ( 2 ) آيه ديگر ، تصحيح اين حال و قال مىفرمايد .
و مروى است كه : در آن ولا معبد بن ابى معبد خزاعى ، به جهت آنكه قبيله خزاعه با پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) محبتى و اُلفتى قديم داشتند ، از تهامه به رسم تعزيت و تسليت به خدمت آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم آمده بود ، بعد از آنكه لشكر اسلام در حمراء اسد بگذشت و به منزل خود بازگشت ، در روحا به ابوسفيان و قريش رسيد ، از وى پرسيدند : چه خبر دارى ؟ جواب داد كه : محمد صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم با گروهى انبوه كه از اُحُد تخلف نموده بودند متوجه شمايند ، متعاقب مىرسند ، و مقرر است كه با ايشان هيچ كس مقاومت نتواند كرد ، و آن سخن ، نيك مؤثر افتاد ، و قريش بترسيدند و انديشه رجعت مستقيم نديدند ، و از آن قصد در گذشتند ، و پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم سه روز در حمراء اسد توقف كرد ، و سه نفر از بنى سليم به جاسوسى مشركان فرستاد ، و دو كس از آن [ ها ] ( 3 ) به دست دشمن افتادند و مقتول شدند ; و سيد رسل صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم جمعى را روانه داشت تا ايشان را هر دو در يك قبر مدفون ساختند ، و از جماعت
هامش
1 . آل عمران ( 3 ) : 173 .
2 . زياده از مصدر .
3 . زياده از مصدر .