و موافق روايات علماى شيعه اين تأكيد شديد و وعيد تهديد بر تأنى كنندگان متعينان جيش اسامه ‹ 59 › از خروج بعد قصه صلات بود ( 1 ) ، چنانچه در “ جلاء العيون “ در حديث طويلى مذكور است :
چون به خانه عايشه رفت ، مرض آن حضرت ( صلى الله عليه وآله و سلم ) شديد شد ، پس بلال هنگام نماز صبح آمد ، در آن هنگام حضرت متوجه عالم قدس بود ، چون بلال نداى نماز در داد و حضرت مطلع نشد ، پس عايشه گفت : ابوبكر را بگوييد كه با مردم نماز كند ، و حفصه گفت كه : عمر را بگوييد كه با مردم نماز كند ; [ حضرت ] ( 2 ) چون صداى ايشان را شنيد و غرض [ فاسد ] ( 3 ) ايشان را دانست فرمود كه : « دست از اين سخنان بداريد كه شما به زنانى مىنماييد كه يوسف را مىخواستند گمراه كنند » ، و چون حضرت امر كرده بود كه ابوبكر و عمر با لشكر اسامه بيرون روند ، در اين وقت از سخنان عايشه و حفصه يافت كه ايشان براى فتنه و فساد به مدينه برگشتهاند ، بسيار غمگين شد ، و با آن شدت مرض برخاست كه مبادا ابوبكر و عمر با مردم نماز كنند و اين باعث
هامش
1 . [ الف وب ] أشار المصنف العلامة - أحلّه الله دارالسلامة - بذلك إلى أن ما يدّعيه المخالفون من أن أمر النبيّ [ ( صلى الله عليه وآله و سلم ) ] لأبي بكر بالصلاة ناسخ لأمره ( صلى الله عليه وآله و سلم ) بالنفوذ مع جيش أُسامة . . مردود ; بأنه لو سلّم وقوع الأمر منه ( صلى الله عليه وآله و سلم ) بإمامة الصلاة ، فأيضاً لا ينفع ; لأن التأكيد على النفوذ قد صدر منه ( صلى الله عليه وآله و سلم ) بعد قضية الصلاة ، فكيف يكون المتقدّم ناسخاً للمتأخّر ؟ ! ( 12 ) . لكاتبه .
2 . زياده از مصدر .
3 . زياده از مصدر .