نشان حرمت صلَّوا عليه بر نامت
نوشتهاند و چنين منصبى شريف تو را است
« إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّه وَرَسُولَه لَعَنَهُمُ اللَّه » 57 طبرى : عكرمه گفته است : يعنى آنها را كه آزار خدا و پيغمبر ميكنند بمجسّمه و صورت ساختن و ميخواهند كار خدائى و آفرينشى بكنند خدا لعنت كرده است . و مقصود از آزار كنندگان پيغمبر آنها هستند كه آن حضرت را سرزنش كردند بر همسرى با صفيّه دختر حيىّ بن اخطب يهودى .
مجمع : يعنى آنها كه نافرمانى خدا ميكنند موجب آزار پيغمبر ميشوند . و براى احترام و مقام پيغمبر اذيّت او با اذيّت خدا وابسته شده است .
« الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ - تا آخر » 58 مجمع : يعنى آنها كه مؤمن بيگناه را ميآزارند گناه شان بيشتر است كه مانند تهمت است و بالاترين گناه است و بعضى گفتهاند : مقصود از « بُهْتاناً وَإِثْماً مُبِيناً » كه در دنباله ى آيه است آزار مؤمن است به زبان و تهمت بستن به او .
ابو الفتوح : مقاتل گفته است : آيه براى علىّ عليه السّلام است كه چند نفر منافق آزارش كردند به اين آيه اعلام شد كه آزار مؤمن بيگناه مانند تهمت است و گناه بزرگ . ضحّاك و سدّى و كلبى گفتند : مقصود مردم چشم چران و هوس باز است كه شب در گذرگاه ميايستادند و زنها كه براى كارى از خانه بيرون ميرفتند اذيّت ميكردند و با انگشت ميزدند اگر آنها ميايستادند اينها به مقصود خود مى - رسيدند و اگر آنها خرده گيرى و داد و فرياد ميكردند اينها ميگريختند . چون زنها شكايت از اينها كردند اين آيه نازل شد « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ » .
اسباب النزول سيوطى : ابن سعد در طبقات گفته است : چون زنهاى پيغمبر بشب براى كارى بيرون ميرفتند چند نفر منافق آنها را اذيّت ميكردند . آنها شكايت كردند ، چون از منافقين بازخواست شد عذر آوردند كه ما با كنيزان بوديم نه با زنان آزاد . آنگاه اين آيه نازل شد « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ » - الخ .