بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ « پس هر كه توبه كرد چنان است كه نفس سركش خود را كشته است « 1 » .
صفي عليشاه :
گو بميراند شما را لا محال
مر فرشته ى موت وقت ارتحال
آن فرشته كه موكّل از خدا
گشته او بر قبض ارواح شما
پس بسوى ربّ خود گرديد باز
بر حقيقت رو نمائيد از مجاز
« ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ » 13 روح البيان : چون بدوران زندگى سرهاى خود بر خواسته هاى نفسانى فرود آورده و دلباخته بودند ، برستاخيز هم از خجلت آن سر به زير خواهند بود شعر :
سر از جيب غفلت بر آور كنون
كه فردا نماند بخجلت نگون
كنونت كه چشمى است اشكى ببار
زبان در دهان است عذرى بيار
نه پيوسته باشد روان در بدن
نه همواره گردد زبان ، در دهن
« وَلَوْ شِئْنا لآتَيْنا كُلَّ نَفْسٍ - تا آخر » 14 مجمع : يعنى اگر مىخواستيم جورى راه كار را درست ميكرديم كه وادار باقرار و يكتا پرستى شوند . جبّائى گفته است : يعنى اگر ميخواستيم خواهش آنها را كه ما را به دنيا بر گردان تا نيكوكار شويم ميپذيرفتيم . ديگرى گفته است : يعنى اگر ميخواستيم به راه بهشت رهبريشان ميكرديم .
« إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا - تا آخر » 15 ابو الفتوح : بعقيده ى ما شيعه ها بر كسى كه اين آيه را بخواند و گوش دهد سجده واجب است ولى بر آنكه بگوشش برسد واجب نيست .
روح البيان : باتّفاق همه اين آيه جاى سجده است . كاشفي گفته است :
هامش
( 1 ) شيخ اسماعيل حقّى صاحب روح البيان چون از اهل سنّت است و امام عليه السّلام را معصوم نميداند لذا « رضى اللَّه عنه » گفته است . ( مصحّح )