« وَإِنَّ اللَّه رَبِّي » 36 مجمع : عموم قاريها با فتح همزه خواندهاند و مردم كوفه و ابن عامر با كسر خواندهاند .
طبرى : از ابىّ بن كعب نقل شده است كه در قرائت او « واو » نبوده است « ان الله ربي » ميخوانده است .
در تفسير حسينى در ذيل اين آيات نوشته است : سيّد احمد هاتف اصفهانى فرموده است :
در كليسا بدلبر ترسا
گفتم اى دل بدام تو پيوند
ره بوحدت نيافتن تا كى ؟
سنگ تثليث هر يكى تا چند ؟
نام حقّ يگانه چون شايد
كه أب و امّ و روح قدس نهند
لب شيرين گشود و با من گفت
وز شكر خنده ريخت از لب قند
كه گر از سرّ وحدت آگاهى
تهمت كافرى بما مپسند
در سه آئينه شاهد ازلى
پرتو از روى تابناك افكند
سه نگردد بريشم از او را
پرنيان خوانى و حرير و پرند
ما درين گفتگو كه از يكسو
شد ز ناقوس اين ترانه بلند
كه يكى هست و هيچ نيست جز او
وحده لا إله الَّا هو
و از خيالى هروى است :