« فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّه أَنْ تُرْفَعَ » 37 طبرى : يعنى آن مصباح كه مثل ستاره درخشان است در آن خانه ها است كه خداوند اجازه داده ساخته شود و محترم باشد يعنى مسجدها و بعضى گفتهاند : مقصود از بيوت هر خانه اى است و اختصاص به مسجد ندارد و مقصود از كلمه ى « ترفع » بقول مجاهد ساختن است و بگفته ى حسن بصرى محترم و گرامى داشتن است .
مجمع : يعنى اين مشكاة و چراغدان در آن خانه ها است كه مأذون از جانب خدا است و مسجدها است چنان كه نقل از پيغمبر است « المساجد بيوت اللَّه في الارض و هى تضيء لاهل السّماء كما تضيء النّجوم لاهل الارض » و بعضى گفتهاند : مقصود از بيوت خانه هاى پيغمبران است و معنى « رفع » احترام آنها است از پليدى و هم از معصيت خدا . و نقل است كه چون پيغمبر اين آيه را خواند پرسيدند مقصود كدام خانه ها است ؟ فرمود : خانه ى پيغمبران ، ابو بكر پرسيد خانهء علىّ و فاطمه ( ع ) هم از آنها است ؟ فرمود : بلى از خوبان آنها است ، و نشانه ى درستى اين حديث آيت « لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ » است و نيز آيت « رَحْمَتُ اللَّه وَبَرَكاتُه عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ » . و بعضىها گفتهاند : مقصود از « ترفع » بالا بردن حوائج در آن مساجد بسوى خداوند است و اظهار نياز و دعا كردن .
كشف : يعنى آن چراغ بفرمان خداوند روشن مىشود در مسجدها كه بايد آنها را محترم شمارند و سخن بيهوده به آن جا نگويند و جز از نام خدا در آنجا نبرند .
« يُسَبِّحُ لَه » 36 مجمع : با صداى بالاى باء به صورت فعل مجهول نيز خوانده شده است ، و قرائت عموم با كسر و صداى زير به صورت فعل معلوم است ، و كلمه ى « رجال » كه بعد از اين جمله است بقرائت مشهور فاعل « يسبّح » مىباشد ، و
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 335
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٣٣٥