« يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ » 30 أبو الفتوح يعنى چشم بپوشيد از آنكه در عورت كسى نگريد و مراد آن نيست كه پلك چشم برهم نهيد بلكه مراد آن است كه چشم نگاهداريد از نگاه كردن به عورت ديگرى و حفظ نمائيد عورت خود را از نگريستن ديگرى به آن . و أمير المؤمنين علىّ عليه السّلام از پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله روايت كرد كه نگاه كردن بزيبائيهاى زنان تيرى است از تيرهاى زهرآلود شيطان .
مجمع : ابن زيد گفته است : و از امام صادق عليه السّلام هم نقل شده است كه آنچه در قرآن فرمان بنگهدارى عورت است مقصود بزهكارى است مگر در اين آيه كه مقصود جلوگيرى از نگاه كردن است .
كشف نوشته است : جوانمردان طريقت ايشانند كه به غير مىننگرند ، ديده ى همّت بكس باز نكنند ، در درياى هيبت بموج دهشت غرق گشته خردها حيران ، و دلها ياوان ، بىسر و بىسامان ، بىنام و بىنشان .
پويان و دوانند و غريوان بجهان در
در صومعهء كوهان ، در غار و بيابان
يكسر همه محوند به درياى تحيّر
بر خوانده به خود بر همه لاخان و لامان
صافى : از امام باقر عليه السّلام نقل شده است : جوانى از انصار رو برو شد با زنى كه برسم آن روز پشت گوش خود را ميپوشاندند . او به وى مينگريست و چون از او ردّ شد از پشت سر او نگاهش ميكرد و متوجّه نبود و ميرفت و بينى آن جوان به استخوان يا شيشه اى كه به ديوار بود اصابت كرد و خونين شد و چون آن زن از نظرش پنهان شد به خود آمد كه سينه و لباسش را خون گرفته است حضور پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله رفت و سرگذشت خود را نقل كرد و اين آيه نازل شد . و همانند اين حديث را آلوسى در تفسير خود از ابن مردويه از علىّ عليه السّلام نقل كرده است .
« وَلا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها » 31 طبرى : ابن مسعود گفته است :
آرايش و زينت زن دو دسته است يكى پوشيده كه گوشواره و دستبند است و ديگرى