عالم دليل است نگرنده ميبايد ، همه عالم ريا حين است بوينده ميبايد ، همه عالم ترياق است مارگزيده ميبايد ، همه عالم آيات و رايات قدرت او است :
و في كلّ شيء له آية
تدلّ على انّه واحد
« الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا » 2 مجمع : يعنى مرد و زن بزهكار را بزنيد اگر بسنّ بلوغ رسيده باشند و همسر نداشته باشند و گر نه آنكه بالغ نباشد مجازات ندارد و اگر هر كدام همسرى داشت كه با او معاشرت داشته باشد او را محصن مى - گويند و مجازاتش رجم است ، و اين مجازات وظيفه ى امام است يا نماينده ى امام نه ديگرى .
فخر : كلمه ى زنا تعريف شده است به داخل كردن آلت تناسل و عورتى در عورتى ، و لواط را شافعى با حكم زنا مساوى دانسته است ، و قول ديگر او حكم بكشتن هر دو است چه محصن باشند يا نباشند ، و ابو حنيفه حكم كرده است كه در لواط فقط تعزير است و تنبيه .
« وَلا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ » 2 فخر : « رأفة » با سكون ، همزه و فتح آن و « رآفة » بر وزن فعالة سه جور قرائت شده است . و معنى جمله ممكن است اين باشد كه مهربانى شما به آن دو بدكار موجب تعطيل حكم خدا نشود چنان كه مجاهد و سعيد - ابن جبير گفتهاند و سعيد بن مسيّب و حسن بصرى گفتهاند : يعنى مهربانى گردنگير شما نشود كه از اندازه ى مجازاتشان كم كنيد .
« وَلْيَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ » مجمع : يعنى هنگام اجراى حكم مؤمنين ناظر آن باشند . و در عدد و اندازه ى طائفه اختلاف است كه از يك نفر تا چهار گفتهاند و از امام باقر عليه السّلام نقل است كه يك نفر هم كافى است ، و بعضى گفتهاند :
اندازه ى معيّن ندارد و بسته به نظر امام است .
« الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً - تا - وَحُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ » 3 فخر : اين جمله چند معنى شده است : 1 - معرّفى است كه بيشتر مردان بدكار مايل بزنان بدكار هستند و بر عكس و اصرار به اين كه آنكس كه جز با بدكار همسر نشود بر مؤمن حرام است . 2 - اين آيه مختصّ است به آن مورد كه زنهاى معروفه و بدكارى بودند