لقمان سرخسى را وقتى موى دراز گشته بود بر خاطر او بگذشت كه كاشكى در مىبودى كه بگرمابه شدى و موى باز كردى هنوز اين در خاطر تمام در نياورده بود كه يك صحرا همه زر ديد ، لقمان ديده فراز كرد و با خود گفت :
گر من سخنى بگفتم اندر مستى
اشتر بقطار ما چرا دربستى
« زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا » 131 مجمع : « زهرة » با فتح هاء و سكون آن هر دو قرائت شده است ، و در خبر است كه چون عروة بن زبير نزد سلطانى زيبائيها و دلخوشيها را ميديد بدرون خانه ى خود ميشد و اين آيه را از اوّل قرائت ميكرد :
« لا تَمُدَّنَّ - » تا آخر آنگاه ميگفت اى مردم مواظب نماز باشيد كه خدا شما را بيامرزد .
أبو الفتوح : نوشته است : و اين معنى شاعر بپارسى گفته و نيكو گفته :
زمانه پندى آزاد وار داد مرا
زمانه را چو نكو بنگرى همه پندست
زبان ببند مرا گفت و چشم دل بگشاى
كرا ، زبان نه ببندست پاى در بندست
بدانكسى كه فزون از تو آرزو چكنى
بدان نگر كه به حال تو آرزومندست
[ ابو رافع گفت : سبب نزول آيه آن بود كه رسول صلَّى اللَّه عليه و آله مرا نزد جهودى فرستاد و از او قرض خواست جهود گفت : من جز برهن قرض ندهم . رسول را عليه السّلام سخت آمد خداى تعالى براى تسلَّى او اين آيه فرستاد « لِنَفْتِنَهُمْ فِيه » تا ايشان را در آن امتحان و اختبار كنيم ] .
« وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ » 132 ابو سعيد خدرى گفته است : پس از نزول اين آيه مدّت نه ماه پيغمبر ( ص ) هنگام هر نماز بدر خانه ى فاطمه و علىّ عليهما السّلام ميرفت و مى - فرمود : خدا شما را بيامرزد آماده ى نماز باشيد كه خداوند ميخواهد شما خانواده ى .
پيغمبر را از هر پليدى پاك بدارد و هميشه پاكيزه تان نگاه دارد . و حضرت امام باقر عليه السّلام فرمود : براى اينكه مردم بدانند : خانواده ى پيغمبر ( ص ) امتيازى از ديگران دارند يك نوبت با همه ى مردم مأمور به نماز شدند و يك نوبت جدا و به عنوان خودشان اين دستور رسيد .