« لَكَ مَوْعِداً لَنْ تُخْلَفَه » 97 مجمع « تخلف » را با تاء و كسر لام و فتح لام ، و « نخلف » با نون و كسر لام خواندهاند .
« لَنُحَرِّقَنَّه » فخر : قرائت عامّه با ضمّ و صداى جلو نون و تشديد راء است ، يعنى ميسوزانيم آن را ، و ابو جعفر بفتح نون و ضمّ راء بدون تشديد خوانده است ، يعنى با سوهان ميسائيم آن را و نرمش ميكنيم .
« يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ » 102 فخر : 1 - يعنى آن روز بشاخى ميدمند تا بآوازش مردم را بمحشر حاضر كنند ، 2 - با فتح و صداى بالاى و او قرائت شده است كه جمع صورت باشد يعنى روزى كه بصورتها روح دميده مىشود ، و زنده ميشوند و معنى اوّل مناسب آيت ديگر است كه گفته شده است « فَإِذا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ » يعنى آنگاه كه در بوق ميدمند ، چون خداوند كارهاى عالم ديگر را بمانند آنچه - مردم در دنيا مىبينند به آنها معرّفى مىكند جنبش محشر مردم را مانند جنبش براى سفر و قشون كه با بوق تحريك ميكنند همانندكرده است كه آنجا هم مثل اينجا با بوق شما را فراهم ميكنند .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 127
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص١٢٧