در زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم واقع شده مورد تصويب آن حضرت قرار گرفت .
« 62 » ديگر داورى آن حضرت در بارهء كنيزى است كه بين دو نفر مشترك بود و در طهر واحد با او مواقعه نمودند و او حامله شد و امر بر آن دو مشتبه گرديد ، اين بود كه على عليه السّلام در بارهء فرزند بين آن دو نفر ، قرعه كشيد . اين داورى نيز ، مورد تصويب رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم قرار گرفت ، سپس دست به دعا برداشت و فرمود : خداى را ستايش مىكنم كه در بين ما اهل بيت كسى را قرار داد كه به سنت داود بين مردم عمل مىكند . و مقصود آن حضرت از سنت داود الهام الهى بود .
« 63 » و يكى از قضاوتهاى على عليه السّلام اين است كه گاوى الاغى را كشته و نابود كرده بود ،
هامش
( 62 ) . سنن نسائى ، ج 6 ، ص 182 ، چاپ بيروت ، ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، ص 186 ، باب دوم ، فصل پنجاه و ششم ؛ مسند احمد بن حنبل ، ج 4 ، ص 373 ، از زيد بن ارقم كه گفت : در زمانى كه على عليه السّلام در يمن بود ، سه نفر در طهر واحد با زنى همبستر شده بودند و فرزندى متولد شد كه هيچ يك به آن اقرار نداشتند ، اين طور داورى نمود : نخست با دو نفر آنها تا سه نوبت پرسيد آيا شما به اين فرزند اقرار داريد ، يعنى اين فرزند از شماست ، آن دو نفر انكار نمودند ، پس از پرسش از دوتا دوتاى آنها از يك يك آنها پرسيد اما همگى انكار نمودند ، آنگاه بين آنها قرعه زد و آن كه قرعه به نام وى اصابت كرد ، ملزم شد كه فرزند را به خود ملحق نمايد و مقرر فرمود كه دو ثلث ديه را بپردازد ؛ اين جريان را به عرض رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رساندند ، وى از شدت خوشحالى نسبت به اين داورى ، چنان خنديد كه دندانهاى مباركش ظاهر گرديد . از احمد ، دو طريق ديگر اين روايت را در مسند ، ج 4 ، ص 374 ؛ فضائل الصحابة ، ج 2 ، ص 645 ، حديث 95 ؛ فضائل الخمسة ، ج 2 ، ص 200 ، ينابيع المودة ، ص 211 ؛ احقاق الحق ، ملحقات ، ج 8 ، ص 49 ، از مصادر متعدد و در ج 17 ، ص 489 از مصادر متعدد ديگر ، بحار الأنوار ، ج 40 ، باب 97 ، ص 222 ؛ العمدهء ابن بطريق ، ص 254 ، حديث 393 ؛ مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 135 و 136 و گويد اين حديثى است كه از نظر سند صحيح است ، امّا بخارى و مسلم آن را ياد نكردهاند و در ج 4 ، ص 96 به طريق ديگرى نقل نموده ؛ الرياض النضرة ، ج 3 ، ص 67 ؛ ذخائر العقبى ، ص 85 ؛ السنن الكبرى بيهقى ، ج 10 ، ص 266 .
( 63 ) . ينابيع المودة ، ص 76 و 228 با اندك اختلافى در عبارت ؛ احقاق الحق ، ج 8 ، ص 48 و ص 84 ، از مصادرى مانند : مطالب السؤول ، ص 3 ؛ تلخيص حافظ بلخى ، ص 15 ؛ اسعاف الراغبين ، در حاشيهء نور الابصار ، ص 173 ؛ الشرف المؤيّد نبهانى ، ص 113 ، أرجح المطالب علامهء تسترى ، ص 120 ؛ الفصول المهمه ، ص 34 ، فضائل الخمسة من الصحاح الستة ، ج 2 ، ص 269 ؛ نور الأبصار ، ص 79 ؛ بحار الانوار ، ج 40 ، باب 97 ، ص 246 با تفصيل به اضافهء بعضى زيادات ؛ فروع كافى ، ج 7 ، چاپ جديد ، ص 352 ؛ ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، باب دوم ، فصل پنجاه و هفتم ، ص 188 با اضافاتى در عبارت .