« 51 » دليل بر اين مدّعا اين است كه در آن قضايايى كه عمر در آنها ، به اشتباه افتاده و نابجا حكم مىكرد ، على عليه السّلام داوريهاى نادرست او را ردّ نموده و داورى صحيح انجام مىداد . يكى از آن قضايا اين است كه عمر ، دستور داد زنى را كه حامله بود به جرم عمل منافى عفت ( زنا ) سنگسار كنند ؛ على عليه السّلام از جريان آگاه گرديد و او را از اين عمل منع كرد ، عمر از وى توضيح خواست ، فرمود : اگر بر اين زن جرم ثابت شده و بايد رجم شود ، فرزندى كه در رحم دارد چه گناهى دارد ؟ بنا بر اين او را مهلت بده و حدّ او را تأخير بينداز ، تا فرزندش به دنيا آيد و دوران شيرخوارگيش به پايان رسد ، آنگاه او را حد بزن .
عمر دستور آن حضرت را اجرا نمود و گفت : « لو لا على لهلك عمر » اگر على نبود ، عمر به هلاكت مىرسيد ! « 52 » زنى را نزد عمر آوردند كه شش ماه از وضع حمل او بيشتر نگذشته بود و عمر
هامش
( 51 ) الغدير ، ج 6 ، ص 111 ؛ الرياض النضره ، ج 2 ، ص 196 ، ذخائر العقبى ، ص 81 ؛ كفاية الطالب ، ص 105 ، مناقب خوارزمى ، فصل هفت ، ص 39 ، محبّ طبرى در ذخائر العقبى ، ص 81 در اينكه ابو بكر و عمر به على در مسائل مشكل رجوع مىكردند ، از عبد اللَّه بن الحسن نقل كرده است كه گفت : على عليه السّلام به مجلس عمر وارد شد ، ناگهان ديد زنى كه حامله بود براى رجم مىبردند ، فرمود : گناه اين زن چيست ؟ زن در جواب گفت : مرا براى رجم كردن مىبرند ! على عليه السّلام فرمود : اى امير مؤمنان ، اين زن را به چه تقصيرى رجم مىكنند ؟ اگر چه تو حق دارى خود او را به خاطر اين گناه رجم كنى ، اما بر فرزندى كه در رحم دارد ، هيچ حقى ندارى ! در اين هنگام عمر سه بار گفت همه كس از عمر فقيهتر و داناتر به امور شرعى است ! پس على عليه السّلام ضامن آن زن شد كه پس از وضع حمل و پايان ايام شيرخوارگى فرزندش ، براى اجراى حكم الهى حاضر گردد ، آن زن پس از اين كه فرزند خود را كه پسرى بود به دنيا آورد ، براى اجراى حكم نزد عمر ، حاضر شد و تن به اجراى حكم داد .
همين روايت را شيخ مفيد رحمه اللَّه در كتاب ارشاد ، با اختلاف اندكى در الفاظ ، در باب دوم ، از باب پنجاه و نهم ، ص 194 نقل نموده است .
( 52 ) . فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 346 ، باب 65 ، حديث 269 ، با اختلاف در الفاظ و تقديم و تأخير در جملهها ؛ الغدير ، ج 6 ، ص 93 ، شمارهء 3 ؛ سنن كبرى ، ج 7 ، ص 442 ؛ مختصر جامع العلم ، ص 150 ؛ الرياض النضرة ، ج 2 ، ص 194 و در چاپ بيروت ، ج 3 ، ص 161 ؛ ذخائر العقبى ، ص 82 ؛ مناقب خوارزمى ، فصل هفتم ، ص 50 ، با اختلاف در الفاظ و تقديم تأخير در جملهها ؛ ينابيع المودة ، ص 75 ، باب چهارده و نيز در ص 211 ، باب 56 ؛ فضائل الخمسة من الصحاح الستّه ، ج 2 ، ص 279 ؛ درّ المنثور ، ج 1 ، ص 288 ؛ سنن بيهقى ، ج 7 ، ص 442 ؛ الاستيعاب ، در حاشيهء الاصابة ، ج 3 ، ص 39 ؛ ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، ص 197 ، باب دوم ، فصل پنجاه نهم با اندك تفاوتى در عبارت .