نمودند ، تا براى رفع خطر ، دست به دعا بردارد ؛ وى بر مركب خاص پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سوار شد و به همراهى مردم تا كنار فرات آمد ، در آنجا از مركب پياده شد و وضو ساخت ، آنگاه به تنهايى رو به قبله به نماز ايستاد و مردم كه در اطراف به او نگاه مىكردند ، ديدند پس از نماز دست به دعا برداشت و بيشتر مردم آن دعا را شنيدند ، سپس با عصايى كه در دست داشت و بر آن تكيه زده بود ، به صفحهء آب زد و فرمود : به اذان پروردگار ، از جوشش باز ايست آب به امر مولا و به اطاعت از وى آن قدر فروكش نمود كه ماهيان ديده شدند .
در آن بين بيشتر ماهيان به عنوان پيشواى مؤمنان بر حضرت درود فرستادند ، مگر چند صنف از آنها كه خاموش بودند و سخنى نگفتند و آنها عبارتاند از جرى ، مار ماهى و زمار . مردم از سلام تعدادى و سكوت عدهاى ديگر شگفت زده شده و از علّت آن پرسيدند ، فرمود : آن صنف ماهيان كه خداوند آنها را به سخن آورده و بر من سلام نمودند ، طاهر و پاكاند و خوردن آنها ، بر مردم حلال است و آن تعدادى كه مهر خموشى بر آنها زد ، ماهيان نجس و ناپاكى هستند كه بر مردم ، خوردن آنها حرام مىباشد و اجتناب از آنها لازم است .
آينه يقين ( ترجمة كشف اليقين ، علامه حلي ) ( فارسى ) — صفحة 134
مساهمون: العلامة الحلي
ص١٣٤