1622 - مدح و ثنا
از عطا پرسيدند : حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و إله كه فرموده است : « خير الدعاء دعائى و دعاء الانبياء من قبلى : لا إله الا اللّه وحده لا شريك له له الملك و له الحمد يحيى و يميت و يميت و يحيى و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شىء قدير » و اين ثنا و تمجيد است ؛ چراكه فرموده دعايى است بهتر از دعاى من و پيغمبرانى كه پيش از من بودهاند . عطا در جواب گفت : اين هم مثل بيتى است كه « امية بن ابى صلت » در شأن « ابن جذعان » گفته :
إذا أثنى عليك المرء يوما * كفاه من تعرضه الثناء
* * * هرگاه كسى مدح و ثناى تو را گفت ؛ همين مقدار از دشنام و بدگويى براى تو بس !
« ابن جذعان » چگونه دانسته مراد از ثنا چه بوده ، حضرت بارى عزّ اسمه چهسان نمىداند كه ثنا چيست ؟
1623 - اشك گوارا
لا تسقني ماء الملام فإنني * صب قد استعذبت ماء بكائي
* * * هيچگاه مرا با آب سرزنش سيراب نكن زيرا من عاشق دلباختهاى هستم كه با آب شيرين اشك خود را سيراب نمودهام .
1624 - حلاوت ملامت
أجد الملامة في هواك لذيذة * حبا لذكرك فليلمني اللؤم
* * * سرزنش را در عشق تو شيرين و گوارا مىبينم به خاطر اينكه مرا به ياد تو مىاندازد ، پس بگذار تا سرزنشگر هرچه مىخواهد بگويد كه آتش عشق مرا فروزانتر مىنمايد .
1625 - رفتوآمد بيهوده
جاؤوا يرومون سلواني بلومهم * عن الحبيب فراحوا مثل ما جاؤوا
* * * آمدند و هرچه توانستند عشق مرا به معشوق سرزنش كردند پس همانطور