خصلتهاى ممتاز حضرت على عليه السّلام
امام امير المؤمنين على عليه السّلام ، ويژگيهاى منحصر به فردى دارد ، زيرا صفات و كمالهاى متباين و متّضاد را در خود جمع كرده بود ، او روزها را روزه داشت و با آن همه مجاهدتهايى كه ذكر شد ، شبها را به عبادت مشغول بود و با مقدار كمى نان جو ( يا آرد جو ) افطار مىكرد و از نانخورشى ، چنان كه در بحث زهدش گفتيم ، استفاده نمىنمود .
معمولا كسى كه اين حالات را داشته باشد ، نيروى كمى دارد ، اما امير المؤمنين عليه السّلام با اين زهد قوىترين مردان بود و درب قلعه را از جا كند ، و چند ذراع به آن طرفتر انداخت ، در حالى كه هفتاد نفر از مسلمانان آن را حمل كردند .
پس از اينكه امام عليه السّلام در را به صورت پل قرار داد ، تا مسلمين از آن عبور كنند ؛ آن را به جاى اول بازگرداند .
بيشتر اوقات در جنگها ، مستقيما خودش افراد را مىكشت ، و كسى كه چنين باشد على القاعده ، عبوس است ، ولى امام عليه السّلام دلى مهربان و اخلاقى گرم و رويى گشاده داشت ، تا آنجا كه منافقين ، او را به شوخ طبعى نسبت دادند .
اين فضايل از طريق ديگران وارد شده و به علت شهرتى ، كه از طريق ما و آنها دارد ، نتوانستند ، آن را پوشيده بدارند و همهء اين اوصاف ، بر امامت او دلالت دارد ، تا چه رسد اخبارى كه از طريق اهل بيت عليهم السّلام ( در اين باره ) به ما رسيده است .
علماى شيعه ( رضوان الله عليهم ) كتابهاى زيادى در زمينهء فضايل او تأليف كردهاند و ادلهاى كه بر امامت عليه السّلام آن حضرت دلالت دارد ، بىشمار است ، از جملهء اين تأليفات ، كتابى است از شيخ و پيشواى بزرگ و درياى فضل ، جمال