است و اين خصوصيت را ديگرى ندارد .
احاديث ، بيانگر تقدم على عليه السّلام
نصوص بسيارى به صورت متواتر ، و نسل به نسل ، در ميان شيعيان وجود دارد كه : پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم به خلافت على عليه السّلام تصريح كرده و با بيانى روشن براى مردم بازگو نموده ، از جمله : * ( انت الخليفة من بعدى ، ) *
و : * ( سلَّموا عليه بإمرة المؤمنين و اسمعوا له و أطيعوا ) *
يعنى : تو پس از من خليفه هستى و يا به ديگران فرمود : به عنوان امير المؤمنين به او تبريك بگوييد و فرمانش را ببريد و اطاعتش كنيد .
امثال اين نصوص ، بسيار است .
ادله قرآن بر ولايت و امامت حضرت على عليه السّلام
يكى از آياتى كه بر امامت او عليه السّلام دلالت دارد ، اين آيه است :
* ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا الله وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ) * ( 1 ) : اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، از خدا بپرهيزيد و با صادقان باشيد در اينجا تبعيّت از صادق لازم آمده ، و اين صفت ، فقط در معصوم مصداق پيدا مىكند ، زيرا صدق ديگران ، روشن نيست ، و كسانى كه ادعاى امامت در بارهء آنها شده ، معصومى ندارند ، جز على عليه السّلام پس امامتش متعّين است .
ديگر اين كه ابى بكر و عباس ( 2 ) ، پيش از اسلام كافر بودهاند و صلاحيّت امامت ندارند ، زيرا آيهء مىفرمايد :
هامش
( 1 ) توبه / 119
( 2 ) زيرا برخى ادعا كردهاند كه خلافت پس از پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم از راه ارث به عمويش مىرسد . ( م )