تمام مفسران اجماع دارند و جمهور اهل سنت مانند احمد بن حنبل و ديگران روايت كردهاند كه اين آيه دربارهء على ، فاطمه ، حسن و حسين نازل شد . و ابو عبد اللَّه محمّد بن عمران مرزبانى از ابو الحمراء نقل مىكند كه گفت : حدود نه يا ده ماه در خدمت رسول خدا ( ص ) بودم هر روز سپيدهء صبح كه براى نماز خارج مىشد ، چارچوب در خانهء على را مىگرفت و مىفرمود : « السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته » على ، فاطمه ، حسن و حسين در پاسخ مىگفتند : « عليك السلام يا نبى اللَّه و رحمة اللَّه و بركاته . » سپس رسول خدا ( ص ) مىفرمود : « نماز ؛ خدا شما را رحمت كناد ، إنّما يريد اللَّه ليذهب عنكم الرجس أهل البيت و يطهّركم تطهيرا . » سپس به محل نماز خود مىرفت .
دروغگويى يك نوع رجس و ناپاكى است . و در اين مسئله اختلافى نيست كه على ( ع ) ادعاى خلافت براى خود نمود . پس بر اساس اين آيه ، صادق بوده است .
فضل مىگويد :
ادعاى اجماع مفسران در مورد اينكه آيهء فوق در شأن على ( ع ) نازل شده است ، ادعايى خلاف واقع مىباشد و چنين اجماعى ميان مفسران رخ نداده است بلكه اكثر مفسران بر اين عقيدهاند كه آيهء مذكور دربارهء همسران پيامبر نازل شده است . اين نظر با سياق آيات قرآن نيز سازگار است و متناسب است كه فرموده : * ( « يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِه مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفاً وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الأُولى وَأَقِمْنَ الصَّلاةَ وَآتِينَ الزَّكاةَ وَأَطِعْنَ الله وَرَسُولَه إِنَّما يُرِيدُ الله لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » ) * ( 1 ) .
اين متن قرآن است و نشان مىدهد كه آيهء مورد بحث دربارهء همسران پيامبر ( ص ) نازل شده است ؛ زيرا كه همراه با بيان مسائل آنان و صحبت با ايشان قرار دارد . امّا از آنجايى كه در اين قسمت از آيه ، بر خلاف جملات پيشين به جاى ضماير مؤنث از ضماير مذكر استفاده شده است بعيد نيست كه دربارهء تمام اهل بيت پيامبر اكرم ، اعم از مردان و زنان نازل شده باشد . لذا شامل على ، فاطمه ، حسن و حسين و همسران پيامبر مىگردد . بنابراين كلمهء « رجس » در اينجا به معناى پاكى از تمام گناهان نيست ، بلكه مراد از رجس ، شرك و گناهان كبيره اى از قبيل زنا مىباشد و جملهء پيشين نيز مؤيد همين نكته است ؛ زيرا مىفرمايد : * ( « فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِه مَرَضٌ » ) *
هامش
( 1 ) . همان .