شادمان شوند ؟ ! اگر چنين چيزى درست باشد ، ما هم بايد دست از طعن كسانى همچون سامرى كه در امت پيامبر ما ( ص ) ظهور كردهاند برداريم ! از اين گذشته ، چرا اوّل به امام خودش معاويه اعتراض نمىكند كه هر گونه ناسزايى را به برادر پيامبر ( ص ) و نفس ( جان ) آن حضرت و كسى كه نسبت به او به منزلهء هارون بود نسبت به موسى ، نسبت داد و سالهاى سال به دستور وى ، آن امام همام را بر بالاى منارههاى و منابر مسلمين سب و لعن مىكردند ؟ ! پس بر وى لازم بود كه اوّل معاويه و ساير بنى اميه و پيروان آنان را نفرين كند كه خداوند آنان را رستگار نگرداند اگر چنين نفرين مىكرد ، ما هم آمين مىگفتيم و خدا را بدين سبب شكر مىكرديم .
پايان جلد دوّم
دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 555
مساهمون: الشيخ محمد حسن المظفر
ص٥٥٥