باقى باشد و هر كه به فضيلتى از فضايل او گوش فرا دهد ، خداوند گناهانى را كه با شنيدن مرتكب شده ، بيامرزد و هر كه به نوشته اى از فضايل او بنگرد ، خداوند گناهانى را كه با چشم انجام داده ، بيامرزد . سپس فرمود : نگاه كردن به على عبادت است و ذكر او عبادت است . خداوند ايمان هيچ بنده اى را بدون ولايت او و دشمن داشتن دشمنان او ، نمىپذيرد .
من در كشف اليقين فى فضائل امير المؤمنين گفتهام كه برخى از فضايل وى ، به پيش از ولادتش باز مىگردد . مانند روايتى كه اخطب خوارزم از علماى اهل سنت ، و آنان از ابن مسعود روايت كردهاند كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود :
هنگامى كه خداوند ، آدم را آفريد و از روح خويش در او دميد ، آدم عطسه اى كرد و گفت : الحمد لله . پس خداوند تعالى فرمود : بندهام مرا ستايش نمود . به عزّت و جلالم سوگند ، اگر نبودند آن دو تنى كه مىخواهم در دنيا بيافرينم ، هرگز تو را نمىآفريدم ! عرض كرد : خداى من ! آيا ايشان از من هستند ؟ فرمود : آرى ، اى آدم ! سرت را بلند كن و ببين . آدم سرش را بلند كرد و ديد كه بر عرش چنين نوشته شده : خدايى جز اللَّه نيست . محمد ، پيامبر رحمت است و على ، آورندهء حجت .
هر كس حق على را بشناسد ، پاك و پاكيزه مىگردد و هر كس حق او را انكار كند ، خوار و بيچاره مىشود . به جلال و عزّت خود ، سوگند خوردهام كه مطيع او را به بهشت برم ، اگرچه نافرمانى مرا كرده باشد . و به جلال و عزّت خود ، سوگند خوردهام كه نافرمان او را به دوزخ برم ، اگر چه اطاعت مرا كرده باشد .
اخبار در اين مورد ، بسيار است .
فضل مىگويد :
هيچ مؤمنى در فضايل على و ديگر صحابهء بزرگ ، چونان خلفا شكى ندارد . پيامبر نيز هر كدام از آنان را به فضايلى كه در ايشان بود و در كتابهاى صحاح آمده ، مختص گردانده است . همانطور كه اين مرد فضايل امير المؤمنين را از كتب اصحاب ما بيان مىكند ، هر كس بر حسب مراد خود فضايل هر يك از خلفاى راشدين را كه مىخواهد ، بيان
دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 430
مساهمون: الشيخ محمد حسن المظفر
ص٤٣٠