بر روى در بهشت نوشته شده : « محمّد رسول الله ، علىّ أخو رسول اللَّه قبل أن يخلق اللاه لسموات بألفى عام . »
دو هزار سال پيش از آنكه خداوند آسمانها را بيافريند ، محمّد فرستادهء خدا و على برادر فرستاده خدا ، بوده است .
فضل مىگويد :
حديث مؤاخات ، حديثى است مشهور ، معتبر و قابل اعتماد و نيز شكى نيست كه على برادر رسول خداست و محبوب و دوست او . رسول خدا ( ص ) هم شديدا او را دوست مىداشت . اين مطالب برگرفته از صحاح و مذهب ماست ، امّا بر نص بر امامت على دلالت ندارد . زيرا ابو بكر هم خليل رسول خدا ( ص ) و وزير و قرين او بود و او نيز فضايلى داشت كه قابل شمارش نيست . بحث بر سر شمارش و اثبات فضايل نيست بلكه بحث در وجود نص بر امامت است .
من مىگويم :
در باب نوزدهم ينابيع الموده حديث مؤاخات را به نقل از مسند احمد و او از زيد بن ابى اوفى آورده است . مصنّف هم آن را در منهاج الكرامه به نقل از مسند احمد آورده است . در آيهء سى و دوّم نيز آمد و آورديم كه ابن تيميه گمان كرده كه اين روايت از اضافات قطيعى است . همچنين گذشت كه آن را در كنز العمال و تذكرة الخواص به نقل از احمد در الفضائل آوردهاند . سپس در ينابيع الموده هم از احمد در مسند به نقل از خذيفة بن يمان آورده كه گفت : رسول خدا ( ص ) بين مهاجران و انصار ، پيمان برادرى بست . او كسانى را كه مانند هم بودند ، برادر يكديگر مىكرد . سپس دست على ( ع ) را گرفت و فرمود : اين برادر من است .
همچنين از عبد اللَّه بن احمد در زوائد المسند ، هشت روايت در برادرى رسول خدا ( ص ) با على ( ع ) نقل كرده است . پس ممكن است كه مصنّف ( ره ) به اين احاديث اشاره كرده است ، آنجا كه فرمود : از چند طريق . گويا اينان ، اين احاديث را در اين چاپ ، از مسند حذف كردهاند ، به اين ادعا كه اينها از اضافات است . زيرا من به هيچ كدام از آنها ، دست نيافتم . ترمذى حديث مؤاخات را در فضائل على ( ع ) در كتاب سنن خود به نقل از پسر عمر روايت كرده و آن را حسن دانسته است . سپس گفته : و در آن از زيد بن ابى اوفى ، روايت شده است . در الاستيعاب هم آن را در شرح حال امير المؤمنين ( ع ) به نقل از
دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 360
مساهمون: الشيخ محمد حسن المظفر
ص٣٦٠